. queazii - t ★

.. 100225 .. วันสอบวันสุดท้ายของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม

และก็เป็นวันจบการศึกษาอีกเช่นกัน ..

ก็ใจฉันหาย เมื่อได้รับรู้ ว่าเธอจะจากกันไป  
ในวันพรุ่งนี้ที่ไม่มีเธอ ก็ไม่รู้จะเป็นอย่างไร  

 

 

.. ก็รู้นะ ว่ายังไงก็น่าจะมีโอกาสได้เจอกันอีก 

แต่มันก็รู้สึกใจหายไม่น้อยเลยนะ

จากที่เคยนั่งคุยกัน หัวเราะด้วยกัน เฮฮากันไป .. หลังจากนี้ก็จะไม่มีอีกแล้ว

จากที่เคยกอดคอกันร้องไห้ คำปลอบโยน เช็ดน้ำตาให้กัน .. หลังจากนี้ก็จะไม่มีอีกแล้ว

อาจจะเหงาแค่ช่วงหนึ่ง เพียงแค่ช่วงหนึ่ง แค่อยากให้รู้เอาไว้
ทุกๆ นาที ทุกเรื่องดีๆ จะยังอยู่ในหัวใจ.. 

 

 

.. พักกลางวันหลังสอบภาคเช้าเสร็จ ..

ไอ่เราก็งงเลยสิ อยู่ ๆ ก็ให้ลงไปรวมกันที่หน้าห้องเรียนสีเขียว

หัวหน้าห้องบอกว่า เค้าให้ลงไปวัด ..

งงไปกันใหญ่เลย นึกว่าจะเรียกไปใช้งานอีกแล้ว แล้วนี่ก็วันสอบด้วย จะอะไรกันหนักหนานะ ?

 

พอลงมาถึงหน้าห้องเรียนสีเขียว อาจารย์ก็ให้เพื่อนไปเอาอนุสรณ์มาแจก !

ตอนแรกก็ตื่นเต้นนะ แต่พอเห็นรูปตัวเองจากอนุสรณ์ของคนอื่นแล้ว .. หมดอารมณ์ ! - -;; ;

อยากจะบ้าตาย ! รูปแม่งโคตรทุเรศเลยอ่ะ T[]T ~ ไม่อยากจะเปิดดูเลยเหอะ !

ก็นั่งอยู่สักพักอาจารย์ก็ให้เดินไปวัด ..

พอเข้าไปถึงเท่านั้นแหละ โอ้วว ว ! พระอาจาีรย์เลี้ยงขนมอีกแล้ว ฮ่ะฮ่า :DD

กะว่าอย่างน้อยก็คงจะพออิ่ม ไม่ต้องกินข้าวกลางวัน .. ไม่เปลืองตัง ~

แต่ผิดคาด ! พระอาจารย์สั่งพิซซ่ามาให้ ! โอ้วว ว พระอาจารย์ทุ่มทุนมากกก 5 55+

แล้วพวกเราจะรอช้าอยู่ทำไม ? กินโล้ดดดด ดด ! 

สักพักพระอาจารย์ก็ให้อาจารย์แนะแนวเอาผลไม้มาให้ .. ตอนแรกก็นึกว่าแจกส้มคนละลูก

กลายเป็นว่าแจกเชอร์รี่ ~ อร่อยดี ชอบบ บบ ~ แล้วก็เอาขนมปังกับองุ่นมาให้อีก -O-;; ;

โต๊ะเราไม่มีใครกินเลยเหอะ เพราะอิ่มจนอืดแล้ว - -' , ด้วยความเสียดาย ไอ่นาวก็นั่งกินองุ่นคนเดียว ~

 

หลังจากกินกันอิ่มจนอืดแล้ว พระอาจารย์ก็เรียกเข้าไปกราบหลวงพ่อใหญ่ ก็คุยกันอีกเล็กน้อย

แล้วพระอาจารย์ก็ปล่อยกลับไปสอบต่อ - -;; ;

แต่มันยังไม่ถึงเวลาสอบเลยไง .. ก็เลยแจกลูกอมกับข้อความที่เขียนถึงเพื่อนทุกคน 

อืมมม .. ที่นาวเขียนไปใครจะโกรธ จะเกลียดนาว นาวก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ 

แต่นาวแค่พูดตามความเป็นจริง ตามความคิดของนาว ก็เท่านั้นเอง ..

 

 

.. สิ้นสุดการสอบปลายภาค ..

ก็แบบว่า ทำข้อสอบเสร็จกันเร็วมาก เลยมีเวลาให้เพื่อนเซ็นเสื้อกับเฟรนด์ชิพ

สนุกดีเหมือนกันนะ เดินขอลายเซ็นเพื่อนบ้างอะไรบ้าง .. อยากบอกว่า ทั้งห้องโคตรวุ่นวายอ่ะ

ไหนจะโดนเพื่อนลากไปถ่ายรูปอีก ฮ่ะฮ่า , ธุรกิจรัดตัวจริง ๆ ~

 

 

.. เวลาประมาณสิบสี่นาฬิกาสี่สิบนาที ..

อาจารย์เรียกให้ลงไปเข้าพิธีปัจฉิมนิเทศ

ตอนที่เดินลงไปก็ทำใจไว้แล้วว่าจะไม่ร้องไห้นะ ต้องเข้มแข็ง เราต้องยิ้มเข้าไว้ !

อืม .. พิธีไม่มีอะไรมากมาย เรียบง่ายดีเหมือนกัน ..

รุ่นพี่บอกว่า ถ้าออกนอกโรงเรียนแล้วก็ออกไปเลย อย่าเดินกลับเข้ามาในโรงเรียนอีก ..

เราเป็นรุ่นน้องที่ดี ก็เชื่อฟัง 55 5+

 

 

อุตส่าห์ข่มใจไม่ให้ร้องไห้ได้ตั้งนาน ..

พอเห็นเพื่อนเดินร้องไห้มาเท่านั้นแหละ น้ำตาแทบไหลเลย ..

ไม่อยากเห็นเพื่อนร้องไห้ เห็นน้ำตาของเพื่อนแล้วมันรู้สึกไม่ดีเลย

แล้วคนที่ร้องไห้ก็เป็นเพื่อนผู้ชายที่เราสนิทมาก ๆ โอ้ยย ย ไม่ไหวจะเคลียร์ !

เข้าไปกราบอาจารย์ที่ปรึกษาก็ต้องคอยเช็ดน้ำตา ไม่อยากให้คนอื่นเห็นเลย ..

แต่โชคดีหน่อย ที่เพื่อนไม่ค่อยได้สนใจ .. กลั้นใจ ฮึบ ! โอเค ๆ หยุดร้องไห้แล้วว  ~

แล้วอาจารย์ก็ให้เข้าไปกราบพระอาจารย์ .. เห็นเพื่อนในห้องยืนกอดกันอยู่

ตอนแรกก็กะว่าจะไม่เข้าไปแถว ๆ นั้นนะ .. กลัวว่าเห็นน้ำตาของเพื่อนแล้วจะร้องไห้อีก

ไม่อยากพูดอะไรออกไปเลย , กลัวน้ำตามันจะไหลมาแทนมากกว่านะ ..

ก็อยากจะมีคำพูดจะลา แต่กลัวน้ำตาจะไหลมาแทน
ก็คงจะมีคำหนึ่ง ที่มาจากใจ ก็คงจะมีสิ่งนี้จะฝากไว้..

 

 

อื้มม .. เป็นอย่างที่คิดไว้ ,

พอเพื่อนที่สนิทที่สุด (ไอ่โซลเมท) มาขอกอดเท่านั้นแหละ .. น้ำตาไหลเลยย ย

ไม่ไหวแล้วจริง ๆ , เราเรียนต่อที่โรงเรียนเดิม ส่วนเพื่อนในกลุ่มอีกสี่คนก็แยกย้ายกันไป

 ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะหาเพื่อนที่เข้าใจกันแบบนี้ได้ที่ไหนอีก .. รักมาก รักเพื่อนในกลุ่มมาก ๆ

ไม่อยากแยกกันเลย พยายามทำใจหลายรอบแล้ว .. แต่น้ำตาก็ไหลแทบทุกรอบ 

จดจำเธอไว้ข้างในหัวใจ อยู่ข้างในหัวใจ
เวลาจะนาน นานสักแค่ไหน ก็จะไม่ลืมชื่อเธอ
จดจำเธอไว้ ข้างในหัวใจ ถึงแม้ว่าเราต้องไกลกัน
ที่ตรงนี้ ที่ใจของฉัน จะมีแต่เธอในนั้นเหมือนเดิมเสมอ..

 

 

ทุกคนก็มีจุดมุ่งหมายที่แตกต่างกัน .. ก็เข้าใจ

อย่างน้อยช่วงเวลาที่ผ่านมา เราก็เคยได้รักกัน .. โอปอล นาว อีฟ ว่าน หนิง !

เราห้าคนเป็นเพื่อนรักกัน ! 

จะจดจำว่าครั้งหนึ่ง เวลาแค่ช่วงหนึ่ง ได้เคยว่ารักกับใคร..
ไม่ว่ายังไงฉันก็ดีใจ อย่างน้อยก็เคยมีเธอ..

 

 

 .. เวลาประมาณสิบหกนาฬิกาสิบหกนาที ..

เดินออกนอกโรงเรียนด้วยความภาคภูมิใจ ! ก่อนออกก็ยกมือไหว้หลวงพ่อใหญ่ก่อน

แล้วก็จะมีรุ่นพี่ถือธงโรงเรียนทำเป็นซุ้มให้รุ่นน้องเดินผ่านไป ..

บอกได้เลยว่ารู้สึกดีเหมือนกันนะ .. 

 

ใครก็ไม่รู้เดินนำหน้าเราไป .. ไม่รู้จัก แต่ก็ถ่ายเขามา - -;; ;

แอบสงสารรุ่นพี่เหมือนกันนะ ..

ธงโรงเรียนก็ใช่ว่าจะเบานะ แล้วกว่ารุ่นน้องจะเดินออกมาจนหมดก็ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง

เหอ ๆ เมื่อยแทนเลยเหอะ ~

 

 

 

ชอบสองรูปนี้มาก ๆ ! แอบถ่ายอยู่หน้าโรงเรียน ,

ไม่สามารถเดินกลับเข้าไปได้จริง ๆ - -; ;;

 

ได้เพียงแค่ยิ้มให้เธอ เมื่อเธอจะเดินจากไป
อยากจะขอให้เธอนั้นโชคดี รู้ไว้นะว่ายังมี คนห่วงเธอเสมอ..
ที่นาทีนี้ ที่ที่ตรงนี้ จะมีฉันคนนี้จะไปหาเธอ
แม้เวลาจะนานสักเท่าไหร่ ฉันจะคิดถึง จะคิดถึง จะคิดถึง..

 

 ..ดีใจมาก ๆ ที่จบการศึกษาชั้นมัธยมต้นแล้ว !

รอวันนี้มานานมากกกกกกกกกกก ก ! , จบด้วยความภาคภูมิใจ อย่างนี้ก็โอเคอยู่นะ =D

รักเพื่อน ๆ ทุกคนมาก ๆ !

.. รัก zn' โคตร ๆ

.. รัก the last มาก ๆ

.. รัก ws.60/1

.. รัก เติ้ล ชุ โจม นะ

จะมีแต่เธอในนั้นเหมือนเดิม เสมอ...

 

 

+ อีกเล็กน้อย ..

เฟรนด์ชิพเล่มสีดำ .. ยังให้เพื่อนเซ็นไม่ครบเลย T,T

หนังสืออนุสรณ์ + กล่องใส่อนุสรณ์ + แผ่นซีดี .. เป็นอนุสรณ์ที่หนักมาก ! เล่มก็ใหญ่มาก ! หรูหราดีนะ - -

เสื้อนักเรียน .. ทำไมเพื่อนเซ็นกันให้แต่ข้างหน้า? - -; ;; ข้างหลังอย่างโล่ง !

 

วินิตศึกษา ในพระราชูปถัมภ์ รุ่นที่ 60 โครงการอัจฉริยะ รุ่น 3 ..